HomeRechtsgebiedArbeidsovereenkomst
arbeidsrecht

Arbeidsovereenkomst


Algemeen

De definitie van de arbeidsovereenkomst staat in de wet (artikel 7: 610 BW).
Van een arbeidsovereenkomst is sprake als de ene partij, de werknemer, zich verbindt om dienst van de andere partij, de werkgever, tegen loon arbeid te verrichten.
Welke naam de partijen aan de overeenkomst geven, is niet zozeer relevant.
Het gaat erom hoe daadwerkelijk invulling wordt gegeven aan de samenwerking.
En of sprake is van een arbeidsovereenkomst hangt ook af van de vraag wat de beide partijen precies hebben bedoeld.

Of bij een samenwerking wordt gekozen voor een arbeidsovereenkomst of een andere overeenkomst, bijvoorbeeld een overeenkomst van opdracht, heeft vaak te maken met een door een bedrijf gewenste flexibiliteit.
De keerzijde van flexibiliteit is onzekerheid voor degene die de arbeid uitvoert.
Omdat het Nederlandse arbeidsrecht als uitgangspunt heeft bescherming van de werknemer, heeft de Rechter de mogelijkheid om door constructies heen te prikken.
Met name als er geen sprake is van echte zelfstandigheid, maar van schijnzelfstandigheid wil door de Rechter nog wel eens een arbeidsovereenkomst worden aangenomen, in plaats van een overeenkomst van opdracht met bijvoorbeeld een ZZP’er.
Van echte zelfstandigheid is sprake indien het een onafhankelijke marktdeelnemer betreft, die zelf financiële en commerciële risico’s draagt, vrijheid heeft ten aanzien van het tijdsschema waarin het werk plaatsvindt, de plaats en de inhoud van het werk.
Een echte zelfstandige heeft, vergeleken met de werknemer, meer zelfstandigheid en meer flexibiliteit.
Van schijnzelfstandigheid is sprake als de situatie vergelijkbaar is met die van de werknemer, dus een sterke afhankelijkheid van de opdrachtgever, waardoor sprake is van min of meer een economische eenheid met de opdrachtgever.

Oproepovereenkomst

De oproepovereenkomst heeft als kenmerk dat er geen specifieke arbeidsduur is overeengekomen.
Werkgevers willen nog wel eens denken dat het hen vrijstaat om iemand wel of niet op te roepen.
Maar weet dat in de wet staat (artikel 7: 610b BW) dat als er sprake is van een arbeidsovereenkomst die tenminste drie maanden heeft geduurd, de arbeidsduur wordt vermoed een omvang te hebben, gelijk aan de gemiddelde omvang van de arbeid in de drie voorafgaande maanden.
Anders gezegd, als iemand langer dan drie maanden wordt opgeroepen voor een zekere duur, is het uitgangspunt dat een arbeidsovereenkomst gelijk is aan de gemiddelde omvang van de arbeidsduur in deze drie maanden.
Daar is wel weer tegenbewijs voor mogelijk, maar als u als werkgever gebruik maakt van oproepkrachten, is het belangrijk rekening te houden met deze consequentie.

Arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd

Vanaf 1 juli 2015 mogen in een periode van 2 jaar mogen maximaal 3 aaneensluitende tijdelijke arbeidsovereenkomsten worden gesloten.
Bij de 4e overeenkomst, of als een periode van 2 jaar wordt overschreden, ontstaat een overeenkomst voor onbepaalde tijd.

Bij tijdelijke contracten van 6 maanden of langer, moet uiterlijk 1 maand voor afloop van de bepaalde tijd schriftelijk door de werkgever worden aangegeven of en zo ja onder welke voorwaarden de arbeidsovereenkomst wordt voortgezet.
Let op, bij overtreding verbeurt de werkgever een boete van maximaal 1 maandsalaris!

Bij arbeidsovereenkomsten van 6 maanden of korter is geen proeftijd toegestaan..

Een non-concurrentiebeding is in een contract voor bepaalde tijd alleen mogelijk als er een zwaarwichtig bedrijfsbelang daarvoor aanwezig is. Dat moet in het beding worden gemotiveerd.